donderdag 6 februari 2014

08 | ZON EN MAAN | Hans Mellendijk

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | De lens

zon, maan in de lens
gevangen in voor altijd
om en omhelzing 







09 | TWEEKLANK | Dick Molenaar



Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Tweeklank

spreekt zichzelf uit
in weerbarstige woorden
trots in gebogen vorm

misschien als golfslag
uit
gestolde diepte gebroken

als snaarloze harp
uit
oersteen gevormd

hun timbre
een warme wonderlijk
doordringende grondtoon
een eigen tegendraads geluid
sonoor en tijdloos
zacht in hardheid

slechts waarneembaar
met een nieuw  gebeiteld zintuig
                                

10 | BEWEGING | Dick Molenaar


Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Beweging

gracieus ontstaat
in ons
op voet van gelijkheid
en diep
geworteld
een droom van dans
om en om
zo draaien wij
bewegen wij
als in een door
brons gegoten eenheid
wervelend rond

wanneer de nachten
zoel zijn
en de zomer
de
liefde wekt

hoe voelt geluk


                                     

11 | GEWICHT | Hans Mellendijk

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Drie-eenheid


Zoals de steenhouwer
in zijn atelier de zon zoekt
door uitgehouwen raampartijen,
doorboort hij de duisternis
van het beeld in alle richtingen
naar het bijzondere licht.



Ik volg het gekoer van duiven
naar middeleeuws duister.



Transferium van golven;
het licht dat zwaarte heelt
een ander gewicht geeft.




12 | VERLIEFD | Margót Veldhuizen



Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Binnenruimte
                        
Sprekende steen uit het noorden
hardsteen, klanksteen, larvikiet,
uw stenige hart heeft hij verlicht.

Zijn ogen vonkten vuur
zijn handen streelden steen
zijn hart opende de duisternis.

Gehamerd, gebeiteld en geslepen
steeds dieper boorden diamanten
naar ruimte die hij moest openbaren.

Oersteen, oudste der oudsten
ontsloten door deze liefdesdaad,
betreden wij  uw ruimte alleen

met                        onze                        ogen.


13 | VIRTUELE WAARHEID | Paul Hoftijzer



Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Virtuele rechthoek

bestaat er steen
rechte blok
ontnomen
bestaat er bezieling
donderslag
geschapen
bestaat er tijd
ritmisch kloppen
gevormd
bestaat er plek
oogopslag
opgeslagen
bestaat waarheid
beitel en rasp
beslagen

14 | STILTEWEZEN | Rena Wams




Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Derde oog

stiltewezen 
uitgehouwen en gevormd
door zijn schepper
die deze brok liefde ter hand nam

geschapen heeft naar
zijn beeld en gedachtenis

gekoesterd, een streling voor het oog
een harde buitenkant
van binnen zacht gemaakt
geeft inzicht

staat hier in 't levenslicht
stil te wezen




STILTEWEZEN

gewichtig sta je daar in weer en wind,
winter en warme zomerdagen,
mensen blijven bij je staan
misschien vertellen ze jou hun geheimen,
die voor anderen mysteries blijven,
jij luistert, kunt hun lasten (ver)dragen
sprakeloos zonder beschutting
sta je sterk een staaltje kracht
en schoonheid uit te stralen
jij ziet wat wij niet zien
vanuit een ander perspectief,
*het oog van inzicht*.



15 | HELENDE ONTMOETING | Helma Snelooper

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Genezende ontmoeting

in jouw nabijheid 
stolt de tijd
zit ik gebeiteld 
in een schijn van eeuwigheid
jij grijpt mijn hand 
weerhoudt mij van ontvallen
de klok tikt de getallen
echoot onverdroten door
hamert het aambeeld in mijn oor
totdat ik het uiteindelijk weer hoor
dat gebronsd geluid 
die oude klok van vroeger thuis
die mijn uren registreerde
ook toen ik het tij niet keerde
ik leefde jou voorbij
ik raakte bijna kwijt

jij was het die mij weer vond
in mijn ogen en mijn mond
jij bleef hier altijd wachten
bewaakte mijn bestaan
volhardend in jouw gedachten
verloor mijn nalatigheid
zo heb je me bevrijd



17 | ALLES VAN WAARDE IS WEERLOOS | Rena Wams

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Verbondenheid (1)

alles van waarde is weerloos (Lucebert)

ook al woedt er een orkaan 
ik blijf op mijn sokkel staan  
zal niet van mijn voetstuk gaan 

verbonden met moeder aarde 
ziet de werkelijkheid mijn waarde 
nu de beeldend kunstenaar me baarde 

weerloos heb ik me overgegeven 
hij gaf me liefde; hij gaf me leven 


16 | VERBINDING | Ankh Gussinklo

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Verbinding

Verbinding
comfortabel
gebeiteld dacht je
maar gaande de maanden
een gat ontstaan
de verwachting onverhoopt
tegen de grond geslagen
met pijn gebaarde foetus
ten hemel geschreid
offers gebracht
Kaïn en Abel
desondanks heeft zij
bij tijd en wijle aangeraakt
krachtig zich weer opgericht
ten einde haar zwaarte
lichter te maken

deze steen zo oer

18 | GROEIMOTIEF | Ankh Gussinklo


Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Groeimotief

Groeimotief
eonen opgesloten
geborgen in
een brok larvikiet
duizend jaar
in slechts één dag
en andersom
vader tijd draait
onverstoord
ons aardse woonoord
rond haar as
het helpt niet
te haasten

verbaas je liever
mijn lief
kus deze morgen
kou uit de lucht
knopjes in oksels
klokjes tussen
grassprietengroen

parels in schelpen.


19 | DER LAUSCHER | Lidwiene Vermeij

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Der Lauscher (Luisteraar)


Steen is de luisteraar
van het onnoemelijk gebaar.
De wending van het licht
op een gladde huid.
Het houwen tot perfectie.

Voel de zachte wanden
van het gemarmerd hart
dat met zijn grillige vorm
iedereen laat horen.

20 | GEESTVERRUIMEND | Henk Beunk

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Eindelijk daglicht

de houwer opent deur in
raamwerk van brok stuk steen
ontsluit miljoenen jaren van
duisternis voor miljarden
moleculen stolling

ruimte in stenen tijdperk
voor klopgeest die er huist
solide dak boven het hoofd
nieuwe in- en uitzichten
voor robuust wooncomfort 

mist nu nog een draaiplateau
om steeds zon te vangen
profijt te trekken van blikveld
en windstreken te weerstaan
als ze guur en koud zijn

strijklucht erlangs te leiden
erin bij mild en zwoel
erdoor als hij laaft en verfrist
de geest verruimt en verblijdt
eindelijk daglicht in



gepolijst verleden

21 | IK ZAG JE WEL | Wim van Til

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Virtuele Kubus

Ik zag je wel, je liep die sloot weer in
waarvan er zes mijn hoofd instromen. Je was
opnieuw zo nu dat ik je zo omarmen wilde, maar je keek
niet op, niet om. Ik wist, ik weet dat het geen nut heeft
je te noemen, je naam is geen bezit meer hier.
En toch, zoals je je beweegt in al de hoeken van dit steen
zo zacht als was je weer volledig heel en vond ik je
terug, zo neem ik je weer mee. Ik kom, jij komt, wij
komen hier in levensdagen niet meer uit.

22 | DAARTUSSEN | Helma Snelooper

Beeld: Anna Schapiro |'Daartussen'

ik heb steeds gedacht
dat het ware leven
zich tussen de regels door laat lezen
we zijn in steen geschreven
gestalten uitgesneden
keihard bewaard gebleven
bewijs van omstandigheden
en onze kussen
zacht gezucht
ons verlangen
vrije vlucht
zijn voor immer gevangen
in de lucht 
daartussen



23 | ALS IK ME AFSTEM OP DE TIJD | Ankh Gussinklo

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Geschiedenis

Als ik me afstem op de tijd
zou ik de jaren willen remmen
de goden huiverend gunstig stemmen
op mijn aardse bedevaart

een haast verwaten wens
van zuiver menselijke aard
iets hier verraad, nee wijdt me in

dat alleen steen die kunst verstaat.

24 | OOST WEST THUIS BEST | P.B. Kempe

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Oost, west, thuis, best

Te zwaar om zwevend
als huismus op weg te gaan,
al klinkt de roep naar
een versteene vogelslag:
LARVIKIET! LARVIKIET!

Bij beeld nr. 24 in beeldenroute 2013 | Thorvald Dudok van Heel - Bredevoort

25 | SLEUTELPOSITIE | Henk Beunk

Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Verbondenheid (2)

voetstoots ging
de houwer zich
aan stenen tijd
perken te buiten
waar hij verbinding
ontdekken
en ontsluiten
wilde haren
in de groeve
waar de onderste steen
in rotsformaties
boven komt als
sleutelpositie
tussen larvikiet
en luchtig gruis
de beitels niet meer
zien in steenkoud
en steenoud
hard

Bij beeld nr. 25 in beeldenroute 2013 | Thorvald Dudok van Heel - Bredevoort


26 | OERBEVALLIG | Nico Arts


Beeld: Thorvald Dudok van Heel | Gemeenzaam

Dat iemand op een dag
uit grijzend naakt en koud
haar dodelijk heeft verwond
hoe lang het heeft geduurd
hoe het ontstond

een beeld uit steen geslagen
strelend zacht het glanzend vlak
met dromen die vertonen
haar omtrek slank in steen
waarin een ziel moet wonen

zo staat ze koud
de dode steen te leven
een oerbevallig zinnebeeld